Jutro, Jutro I Znów Jutro - Gabrielle Zevin

Opis

Kiedy Sam i Sadie, dwoje zauroczonych sobą przyjaciół, staje się partnerami w świecieprojektowania gier wideo, niespodziewany sukces przynosi im nie tylko sławę i radość, ale teżstawia przed nimi najtrudniejszą życiową układankę, w której trzeba pogodzić pracę, przyjaźń,rodzinę i miłość…W mroźny grudniowy dzień na pierwszym roku studiów na Harvardzie Sam Masur wysiada z wagonu metrai w tłumie czekających na peronie ludzi widzi Sadie Green. Wykrzykuje jej imię. Dziewczyna przez chwilęudaje, że nie słyszała wołania, lecz potem się odwraca i gra się rozpoczyna: legendarna współpraca, któraprzyniesie im sławę. Przyjaciele, będący od dzieciństwa w zażyłej relacji, pożyczają pieniądze na wspólnyprojekt, otrzymują wsparcie od znajomych i jeszcze przed ukończeniem college’u tworzą swój pierwszysuperprzebój – grę Ichigo. Z dnia na dzień świat leży u ich stóp. Sam i Sadie są młodzi, genialni, bogaci isławni. To jednak nie ochroni ich przed przerostem twórczych ambicji i uczuciowymi zawodami …Olśniewająca, misternie skonstruowana powieść ukazuje istotę dojrzewania i emocjonalnej tożsamości, aleprzede wszystkim akcentuje nasze potrzeby więzi – bycia kochanym i kochania. Tak, to jest historia miłosna,ale zupełnie nie taka, jakie dotąd czytaliście…NAJLEPSZA POWIEŚĆ 2022 ROKU WG GOODREADS, AMAZON, „TIME” I APPLE„Książka, którą powinien przeczytać każdy”.

Pandora Sykes, publicystka „The Sunday Times” , „The Guardian”, „ELLE”, „Vogue”, „GQ” i „Grazia”„Absolutnie genialna książka. Gabrielle Zevin w obszernej, wspaniale napisanej powieści obrazuje piękno,wytrwałość, kruchość miłości i kreatywności. Jutro, jutro i znów jutro to jedna z najlepszych książek, jakieprzeczytałem”.

John Green, autor Gwiazd naszych wina„Jutro, jutro i znów jutro to przepięknie opowiedziana historia o więziach międzyludzkich i procesietwórczym, o miłości i jej złożonych poziomach. Perełka wśród powieści. Intymna, choć obszerna,współczesna, choć ponadczasowa. Fragmenty książki pozostały trwale w mojej głowie niczym duchyelementów z Tetris, które po skończonej grze, nadal spadają w twych myślach”.

Erin Morgenstern, autorka powieści Bezgwiezdne morze